Zaawansowane ustawienia energetyczne

Po wykonaniu wstępnej analizy energetycznej w oknie dialogowym Zaawansowane ustawienia energetyczne można określić parametry, które mają wpływ na zużycie energii w modelu budynku.

Otwieranie okna dialogowego Zaawansowane ustawienia energii

1. Kliknij kartę Analizapanel Optymalizacja energetyczna (Ustawienia energii).
2. W oknie dialogowym Ustawienia energii, w polu Inne opcje kliknij polecenie Edytuj.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Zaawansowane ustawienia energii.

Model szczegółowy

Niektóre ustawienia w oknie dialogowym odnoszą się tylko do starszego trybu Użyj brył koncepcyjnych. Te ustawienia nie są dostępne w przypadku korzystania z domyślnego trybu Użyj brył koncepcyjnych i elementów budynku.

Procent docelowy połaci przeszklonych

To ustawienie ma zastosowanie tylko do uaktywnionych brył koncepcyjnych z zakresami kondygnacji. Określa, jaką część ścian zewnętrznych będą zajmowały otwory przeszklone (okna). Parametr ten jest znany także pod nazwą proporcji okien do ścian.

Wartością domyślną jest 0%. Dla ścian osłonowych maksymalna wartość to 95%, z uwzględnieniem powierzchni ramy.

Insight - Energy Analysis symuluje zakres Proporcji procentowej docelowych połaci przeszklonych na każdej znaczącej elewacji budynku.

Docelowa wysokość parapetu (tylko starszy tryb bryły koncepcyjnej)

To ustawienie ma zastosowanie tylko do uaktywnionych brył koncepcyjnych z zakresami kondygnacji. Umożliwia określenie odległości od podłogi do dolnej krawędzi okna. Powierzchnie okien poniżej wysokości parapetu (zazwyczaj 0,75 m lub 2,5 stopy) zwiększają zyski i ubytek ciepła, a nie przyczyniają się do zwiększenia oświetlenia naturalnego.

Ustawienia Procent docelowy połaci przeszklonych i Docelowa wysokość parapetu działają w połączeniu. Jeśli zostanie określony większy Procent docelowy połaci przeszklonych, program Revit może użyć mniejszej wysokości parapetu niż została określona, aby spełnić wymaganie.

Połacie są osłonięte elementami ocieniającymi (tylko starszy tryb bryły koncepcyjnej)

Ta opcja ma zastosowanie tylko do uaktywnionych brył koncepcyjnych z zakresami kondygnacji. Tę opcję należy wybrać, jeśli okna i inne połacie przeszklone mają być osłonięte półkami świetlnymi na potrzeby koncepcyjnej analizy energetycznej. Właściwe cieniowanie pozwala zmniejszyć ilość energii, jaką pochłania chłodzenie dużych połaci przeszklonych bez ochrony.

W modelu konceptualnym automatyczne osłony zewnętrzne są tylko zewnętrzne i nie można nimi sterować w oderwaniu od ich okien. Można natomiast ręcznie utworzyć zewnętrzne automatyczne osłony lub inne rodzaje osłon (jak markizy) w modelu konceptualnym przy użyciu powierzchni bryły.

Głębokość elementów ocieniających (tylko starszy tryb bryły koncepcyjnej)

Po wybraniu opcji Połacie są zacienione należy użyć opcjiGłębokość elementów ocieniających, aby określić szerokość osłon zewnętrznych w modelu.

To ustawienie ma zastosowanie tylko do uaktywnionych brył koncepcyjnych z zakresami kondygnacji.

Procent docelowy świetlików.

To ustawienie ma zastosowanie tylko do uaktywnionych brył koncepcyjnych z zakresami kondygnacji. Umożliwia określenie, jaką część dachu powinny zajmować świetliki. Wartość ta znana jest także pod nazwą proporcji świetlików do dachu. Wartością domyślną jest 0%.

Szerokość i głębokość świetlika (tylko starszy tryb bryły koncepcyjnej)

Jeśli została podana wartość w polu Procent docelowy świetlików, to ustawienie umożliwia określenie wielkości świetlików.

Podaj wymiar definiujący szerokość i głębokość świetlików. Na przykład wartość 4' oznacza, że świetliki mają mieć 4 stopy szerokości i 4 stopy głębokości.

To ustawienie ma zastosowanie tylko do uaktywnionych brył koncepcyjnych z zakresami kondygnacji.

Zaawansowane

Eksportuj złożoność

Określa poziom szczegółowości w przypadku otworów oraz tego, czy eksportowane są informacje o powierzchni cieniowanej. Powierzchnie cieniowane to powierzchnie, które nie są przyległe do żadnej przestrzeni i obejmują powierzchnie będące przeszkodą dla światła słonecznego. W przypadku analizy obciążeń grzewczych i chłodniczych wykorzystywana jest niska złożoność.

• Niska — ściany i systemy elementów ścian osłonowych są eksportowane jako pojedynczy otwór (bez pojedynczych paneli). Niska złożoność jest bardziej odpowiednia dla analizy energetycznej.
• Niska z powierzchniami cieniowanymi — taka sama jak niska, ale z uwzględnieniem informacji o powierzchniach cieniowanych podczas eksportu.
• Wysoka — ściany i systemy elementów ścian osłonowych są eksportowane jako wiele otworów, panel po panelu.
• Wysoka z powierzchniami cieniowanymi — taka sama jak wysoka, ale z uwzględnieniem informacji o powierzchniach cieniowanych podczas eksportu.

  Powierzchnie cieniowane nie są skojarzone z żadnym pomieszczeniem ani żadną przestrzenią (okapem dachu, ścianą wolnostojącą).

• Wysoka ze szprosami i powierzchniami cieniowanymi — taka sama jak wysoka, ale z uwzględnieniem informacji o szprosach i powierzchniach cieniowanych podczas eksportu.

  Szprosy w ścianach osłonowych są eksportowane jako powierzchnie cieniowane. Prosta cieniowana powierzchnia analityczna jest tworzona ze szprosów w oparciu o oś, grubość i odsunięcie.

Tolerancja przestrzeni rozszczepionych

Określa tolerancję dla obszarów, które będą traktowane jako przestrzenie rozszczepione.

Obwiednia budynku

Określa metodę ustalania obwiedni budynku.

• Użyj parametru funkcji. W tej metodzie jest używany parametr typu Funkcja dotyczący ścian, stropów i płyt w celu określenia elementów budynku traktowanych jako część obwiedni budynku. Jeśli ściana sąsiaduje z jedną przestrzenią, powierzchnie analityczne utworzone na podstawie ściany zostaną sklasyfikowane jako zewnętrzne. Jeśli ściana ma dwie przyległe przestrzenie, a jej funkcję określono jako Zewnętrzna, Fundament, Oporowa lub Podbicie, powierzchnia analityczna utworzona na podstawie ściany zostanie sklasyfikowana jako wewnętrzna. Jeśli funkcja ściany to Wewnętrzna lub Rdzeń-szyb, powierzchnia analityczna utworzona na podstawie ściany zostanie sklasyfikowana jako wewnętrzna, niezależnie od liczby przylegających przestrzeni.
• Zidentyfikuj elementy zewnętrzne. Metoda ta jest kombinacją algorytmów dotyczących padania promienia i wypełnienia zalewającego. Służy do identyfikacji elementów budynku, które są umieszczane na zewnątrz budynku, tj. obwiedni budynku. Powierzchnie analityczne utworzone na podstawie elementów budynku w obwiedni są klasyfikowane jako zewnętrzne lub cieniowane.

Rozmiar komórek siatki analitycznej

Określa rozmiar komórki jednorodnej siatki sześciennej. Jest to podstawowy rozmiar komórek siatki 3D, lub sześcianów, używany do dzielenia ramki ograniczającej powłoki budynku na jednorodną siatkę sześcienną 3D. Ten parametr jest dostępny, jeśli opcja Obwiednia budynku jest ustawiona na wartość Zidentyfikuj elementy zewnętrzne.

Obsługa budynku

Określa system ogrzewania i chłodzenia budynku.

Klasa przenikania dla budynku

Określa szacowaną ilość powietrza przenikającą do budynku przez nieszczelności w przegrodach zewnętrznych budynku.

Infiltrację można określić jako:

• Duża — 0.076 stóp sześciennych na minutę/stopę kwadratową w szczelnie zbudowanych ścianach.
• Średnia — 0.038 stóp sześciennych na minutę/stopę kwadratową w szczelnie zbudowanych ścianach.
• Ścisły — 0.019 stóp sześciennych na minutę/stopę kwadratową w szczelnie zbudowanych ścianach
• Brak — infiltracja nie jest dołączana do obliczeń obciążeń.

Dane budynku

Insight - Energy Analysis symuluje wpływ wszystkich poniższych parametrów w całym zakresie. Te wartości wpływają na modelowanie informacji o budynku (BIM), jak jest to pokazane w oknie Czynniki zakresu energetycznego w Autodesk Insight. Zmiany tych parametrów powinny być wprowadzane po wykonaniu wstępnych analiz energetycznych.

Typ budynku

Wybierz typ budynku, który najlepiej odzwierciedla planowane użytkowanie modelu. To ustawienie jest domyślne na poziomie całego projektu.

Typ budynku przekłada się na założenia dotyczące typowego zestawienia danych budynku stosownie do jego użytkowania. Na przykład przyjmuje się, że sklep będzie otwarty przez większą liczbę godzin w ciągu roku niż budynek biurowy, a więc zużyje więcej energii.

Aby nadpisać domyślne zestawienie dla danego typu budynku, użyj ustawień Zestawienie prac budowlanych. Ponadto można zmienić typy przestrzeni poszczególnych stref.

Aby poznać założenia dotyczące poszczególnych typów budynków, zobacz temat Dane typu budynku.

Tworzenie zestawienia parametrów funkcjonowania budynku

Można określić zestawienie parametrów funkcjonowania budynku. Ustawienie to zastępuje domyślne zestawienie parametrów funkcjonowania wynikające z wybranego typu budynku.

To zestawienie może mieć istotny wpływ na wyniki analizy energetycznej. Należy zatem wybrać zestawienie jak najbliższe zakładanym godzinom pracy budynku.

Aby poznać założenia dotyczące każdego z zestawień prac budowlanych, zobacz temat Zestawienie prac budowlanych.

System HVAC

Określ system HVAC w projekcie.

Założenia dotyczące każdego typu systemu HVAC, zobacz temat Systemy HVAC.

Informacje o powietrzu zewnętrznym

Kliknij przycisk Edytuj, aby określić ilość powietrza zewnętrznego na osobę, ilość powietrza zewnętrznego na powierzchnię i przenikanie dla całego budynku.

Dane dotyczące pomieszczenia/przestrzeni

Nie trzeba dodawać elementów pomieszczenia lub przestrzeni do modelu architektonicznego w celu utworzenia modelu energetycznego. Jeśli jednak model architektoniczny zawiera pomieszczenia lub przestrzenie, będące częścią przestrzeni analitycznych modelu energetycznego, wówczas ustawienie Kategoria eksportu określa, czy informacje o pomieszczeniu lub przestrzeni są użyte w analizie.

Kategoria eksportu

Jeśli ten parametr jest ustawiony na Pomieszczenia, Revit przekazuje numer i nazwę obiektu pomieszczenia do odpowiedniej nazwy Przestrzeni analitycznej.

Gdy ustawiony jest na Przestrzenie, Revit przekazuje następujące informacje do użytku w analizie: nazwa i numer obiektu przestrzeni, użytkowanie, oświetlenie, sprzęt i strefa.

Aby uzyskać więcej informacji, zobacz temat Dane dotyczące typu przestrzeni i Zestawienie użytkowania.

Właściwości cieplne materiału

ProgramRevit oferuje trzy sposoby, aby określić materiałowe właściwości cieplne elementów budynku dla celów analizy energetycznej. Metody te mogą być używane w połączeniu ze sobą w celu dopasowania ich do różnych etapów procesu projektowania, poziomów szczegółów i preferencji użytkownika.

W przypadku używania wielu metod określania właściwości cieplnych materiału, są one stosowane w następującej kolejności:

1. Typy koncepcyjne to wartości domyślne.
2. Typy schematyczne, w przypadku uaktywnienia, zastępują Typy koncepcyjne.
3. Szczegółowe elementy, w przypadku uaktywnienia i określenia właściwości cieplnych materiału, zastępują zarówno typy koncepcyjne, jak i schematyczne.