Karta Magazyn (okno dialogowe Właściwości zbiornika)

Karta Magazyn umożliwia przeglądanie głębokości magazynowania przyrostowego, powierzchni i obliczonej objętości zbiornika na każdej głębokości.

Ogólne

Całkowita objętość

Całkowita objętość zbiornika.

Objętość retencji

Określa objętość od dna zbiornika do głębokości części nadwodnej.

Wysokość części nadwodnej

Określa głębokość od góry zbiornika, która oznacza, jak blisko poziomu wody może wzrosnąć do góry przed wskazaniem ryzyka wylania.

Objętości przyrostowe

Eksportuj dane retencji

Eksportuje tabelę objętości przyrostowych jako plik *.csv. Po kliknięciu określ nazwę i miejsce docelowe pliku oraz które dane przyrostowe powinny zostać uwzględnione.

Przyrost głębokości/ zdefiniowane przez użytkownika

Określa, czy etapy są definiowane przez spójne przyrosty, czy przez głębokości zdefiniowane przez użytkownika.

Po wybraniu opcji Zdefiniowane przez użytkownika (tylko zbiorniki powierzchniowe) włączane jest ręczne wprowadzanie etapów między górą a dnem zbiornika.

  • Dodaje wiersz do tabeli przyrostów. Określ głębokość przyrostu, a pozostałe właściwości w przypadku tej głębokości zostaną uzupełnione.
  • Usuwa wybrany wiersz z tabeli przyrostów.
Przyrost głębokości

Stała głębokość między każdym przyrostem głębokości.

Metoda obliczeń

Określa metodę obliczania magazynu zbiornika. Wybierz opcję Objętość powierzchni, Aproksymacja stożkowa lub Średnia powierzchni końcowych. Więcej informacji można znaleźć w sekcji Informacje o metodach obliczania magazynu zbiornika poniżej. Jeśli zbiornik został utworzony z powierzchni, stosowana jest objętość powierzchni.

Głębokość

Określa głębokość przyrostu w zbiorniku.

Rzędna

Wysokość nad płaszczyzną głębokości przyrostu zbiornika.

Retencja przyrostowa

Określa objętość na głębokości przyrostowej zbiornika.

Porowatość

Określa procent zbiornika, który jest dostępny do retencji. Jest to podyktowane rodzajem użytego materiału wypełniającego, tj. 100%, jeśli jest pusty, lub typowo 30% w przypadku gruzu.

Kubatura

Określa łączną objętość na przyroście głębokości zbiornika.

Obszar retencji

Określa powierzchnię głębokości przyrostu zbiornika.

Krzywa retencji

Wyświetla wizualizację porównawczej powierzchni magazynu do krzywych objętości dla zbiornika. Umieść kursor na różnych głębokościach, aby zobaczyć rzeczywistą powierzchnię magazynowania i objętość obliczoną dla tej głębokości.

Informacje o metodach obliczania magazynu zbiornika

Dostępnych jest kilka metod obliczania danych krzywej magazynu w zależności od typu zbiornika. W przypadku zbiorników koncepcyjnych można wybrać jedną z trzech metod: Objętość powierzchni, Aproksymacja stożkowa lub Średnia powierzchni końcowych. W przypadku zbiorników powierzchniowych metoda objętości powierzchniowej będzie zawsze używana i nie można jej zmienić.

Te trzy metody obliczania mają różne formuły, jak opisano poniżej.

Metoda objętości powierzchniowej

W metodzie objętości powierzchniowej używany jest model powierzchni do obliczania ograniczonych objętości i powierzchni dla wypełnienia w zbiorniku na każdej głębokości próbkowania. W ramach tej metody tworzone są dokładne objętości i obszary magazynowania w odniesieniu do wszystkich typów zbiorników.

Uwaga: W zależności od geometrii zbiornika przybliżone powierzchnie magazynu mogą nie odpowiadać dokładnie powierzchniom warstwic.

Metoda aproksymacji stożkowej

Metoda aproksymacji stożkowej umożliwia przybliżenie objętości między dwiema powierzchniami przekroju i jest równoważna obliczeniu objętości ostrosłupa widzenia. W przypadku korzystania z tej metody przyrostowe objętości zbiornika koncepcyjnego są obliczane na podstawie powierzchni warstwic. Gdy mamy do dyspozycji dwie warstwice, ich pola są sumowane wraz z pierwiastkiem kwadratowym ich iloczynu i mnożone przez jedną trzecią odległości pionowej między warstwicami w celu określenia objętości.

Metoda aproksymacji stożkowej jest wyrażona przez poniższe równanie:

gdzie V oznacza objętość obliczaną na podstawie dwóch powierzchni warstwicy A1 i A2 i odległości w pionie h między dwoma warstwicami.

Metoda średniej powierzchni końcowej

Metoda Średnia powierzchni końcowych pozwala w przybliżeniu określić objętość pomiędzy dwiema powierzchniami przekroju. W przypadku korzystania z tej metody przyrostowe objętości zbiornika koncepcyjnego są obliczane na podstawie powierzchni warstwic. Na podstawie danych dwóch warstwic ich powierzchnie zostają uśrednione i pomnożone przez odległość pionową między nimi w celu określenia objętości.

Metoda średniej powierzchni końcowych jest wyrażona przez poniższe równanie:

gdzie V oznacza objętość obliczaną na podstawie dwóch powierzchni warstwicy A1 i A2 i odległości w pionie h między dwoma warstwicami.