Kiedy włączona jest opcja automatycznego tworzenia powierzchni, powierzchnia generowana jest na podstawie skarp. Wszystkie łuki na skarpach są mozaikowane za pomocą ustawień mozaikowania grupy skarp. Grupa skarp dodawana jest do powierzchni w pojedynczej operacji. Jest ona wyświetlana w polu Właściwości powierzchni, na stronie Definicja, w dolnym oknie Typ operacji. Domyślnie dla powierzchni skarpy włączona jest opcja przebudowy automatycznej. W przypadku pracy z dużymi grupami skarp w dużych rysunkach można wyłączyć tę opcję, aby uzyskać wyższą wydajność. Dodatkowe dane powierzchni, takie jak punkty lub linie nieciągłości, można dodać przy użyciu poleceń Dane powierzchni. Zależnie od potrzeby opcję Automatyczne tworzenie powierzchni można włączać lub wyłączać.
Z grupy skarp można utworzyć odłączoną powierzchnię korzystając z polecenia Utwórz odłączoną powierzchnię, które przekształca informacje skarp w linie nieciągłości. Z odłączonej powierzchni, po jej utworzeniu, nie ma już łącza do grupy skarp, nie będzie ona więc aktualizowana w przypadku zmodyfikowania skarp. Podczas tworzenia powierzchni z grup skarp wokół skarp tworzone są obwiednie, aby powierzchnia reprezentowała dokładną definicję skarp. Kiedy skarpa zamyka się wokół siebie, powstaje otwór w powierzchni. Aby wypełnić otwór, należy utworzyć wypełnienie skarpy. Wypełnienie skarpy można utworzyć w dowolnym regionie, który jest całkowicie ograniczony liniami charakterystycznymi. Wypełnienie pokrywa obszar łączony przez linie charakterystyczne.
Podczas realizacji danego rozwiązania skarpy można poprawić wydajność systemu przez tymczasowe wyłączenie automatycznej przebudowy powierzchni i edycję stylu skarpy w celu wyłączenia cieniowania spadku i wzorów skarp. Operacje te wymagają dodatkowego czasu i komplikują proces tworzenia skarpy. Ponadto jeśli dla podstawy skarpy nie znaleziono stosownego rozwiązania, wykonanie tych operacji nie będzie za każdym razem poprawne.