Czasami wewnętrzne narożniki nie są dobrze przystosowane do rozwiązania rzutowania skarpy. W rzeczywistości wynik rzutowania skarpy jest często inny od obiektu który zostanie zbudowany w terenie. Poniższy przykład obrysu budynku stanowi ilustrację techniki najlepszego wykorzystania możliwości narzędzi linii charakterystycznej i narzędzi rzutowania skarpy.
Ćwiczenia opisane w tym rozdziale są również dostępne w postaci dwóch szczegółowych samouczków Skarpy: Samouczek: Skarpy ze złożonego obrysu budynku i Samouczek: Użycie linii charakterystycznych do modyfikacji skarpy.
Należy rozpocząć od podłoża budynku, do którego już przypisano podstawowe rzędne. W tym przypadku górna część podstawy ma rzędną 402 stopy, a dolna część — 400 stóp.
Rysunek 18: Wygląd podłoża budynku
W tym przypadku należy utworzyć pobocze o szerokości 1.5 stopy wokół podstawy, a następnie nachylić je do istniejącej powierzchni gruntu o –1%. Pozornie idealnym wyborem dla obu tych zadań jest nachylenie skarpy; jednak obszar wokół rampy wymaga większej kontroli niż to jest możliwe za pomocą samego nachylenia skarpy. W poniższym przykładzie pokazano rezultat zastosowania pierwszego kryterium do tego obrysu — skarpa nachylona do odległości 1.5 stopy.
Rysunek 19: Podłoże budynku z nachyleniem skarpy
Widok 2D na rysunku 19 wygląda dobrze, ale jak można zobaczyć w widoku 3D na rysunku 20, nachylenie ulega skręceniu w pobliżu rampy:
Rysunek 20: Nachylenie ulega skręceniu obok rampy
Ponieważ rampa jest bardziej stroma niż określony spadek poprzeczny 1%, nie istnieje dobra metoda rozwiązania tego warunku dla nachylenia skarpy przy zadanych wiązaniach. Co ważniejsze, wewnętrzna część pobocza jest obecnie znacznie bardziej stroma niż 2:1, dlatego problem zostanie wyolbrzymiony podczas tworzenia nachylenia do powierzchni.
Wymagana jest bardziej szczegółowa kontrola regionu niż to jest możliwe w przypadku nachylenia skarpy. Ponieważ linia rzutowania nachylenia skarpy jest całkowicie kontrolowana przez kryteria, nie można jej edytować w inny sposób niż przez zmianę kryteriów skarpy. Zamiast tego można zastosować polecenie Odsunięcie stopniowane w celu stworzenia linii rzutowania, którą można edytować ręcznie, aby rozwiązać powierzchnię wokół rampy. Najpierw należy uruchomić polecenie odsunięcia stopniowanego z takimi samymi parametrami, jakie zostały podane dla nachylenia skarpy (1.5' przy –1%). Ten początkowa czynność skutkuje zasadniczo takim samym rozwiązaniem linii rzutowania, jak wersja z nachyleniem skarpy. Jednak, ponieważ jest to odsunięcie stopniowane, w celu znalezienia rozwiązania można zastosować pełny zestaw narzędzi edycji linii charakterystycznej. Następnie za pomocą polecenia dla linii charakterystycznej Zaokrąglanie z promieniem 15' należy utworzyć gładkie zaokrąglenie między narożnikami dwu podstaw, jak pokazano na rysunku 21.
Rysunek 21: Zaokrąglenia wstawione z każdej strony rampy
Należy zauważyć, że w zaokrągleniu linii charakterystycznej zostały użyte rzędne istniejącej linii charakterystycznej, do których zostało zastosowane wygładzenie przez interpolację wzdłuż długości zaokrąglenia, jak pokazano na rysunku 22.
Rysunek 22: Rzędne zaokrąglenia
Należy zaznaczyć, że do ucięcia tej części skarpy i ustawienia żądanych rzędnych dla krawędzi pobocza można było użyć kilku innych narzędzi edycji linii charakterystycznych.
Ponieważ istnieje gładsza linia charakterystyczna, z której zostanie utworzone nachylenie, można zastosować kryterium nachylenie-do-powierzchni 2:1 i utworzyć skarpę wypełnienia do obsługi części wewnętrznych. Każda skarpa wypełnienia musi być całkowicie otoczona liniami charakterystycznymi. Na rysunku 23 wyraźnie pokazano rombowe znaczniki dla dwóch skarp wypełnienia: jeden dla płyt budynku i rampy między nimi, a drugi dla obwodu obu płyt i obszaru między zaokrągleniami a rampą.
Rysunek 23: Projekt nachylony do powierzchni
Na rysunku 24 pokazano tę samą skarpę w cieniowanym widoku 3D. Obszar szary (1) jest skarpą wypełnienia, która jest reprezentacją pobocza, obszar złoty (2) jest skarpą wypełnienia podstawy, a obszar zielony (3) jest nachyleniem skarpy do powierzchni.
Rysunek 24: Skarpy 3D
Należy oczyścić jeszcze kilka innych szczegółów:
- Triangulacja rampy w jej części łukowej (powierzchnia 1 na rysunku 25) jest nie do końca satysfakcjonująca.
- Jeden z przylegających do rampy (obszar 2) trójkątów jest zbyt stromy.
Rysunek 25: Problemy triangulacji
W celu rozwiązania problemu triangulacji łuku należy ustawić mniejszą wartość dla odstępu mozaikowania w grupie skarp. Jak pokazano na rysunku 26, znalezienie tej pozycji w oknie dialogowym Właściwości grupy skarpy może być utrudnione, ponieważ można ją ustawić tylko wtedy, gdy włączona jest opcja Automatyczne tworzenie powierzchni. Jednak to ustawienie używane jest również dla polecenia Utwórz odłączoną powierzchnię i triangulacji skarpy wypełnienia. Najlepszym rozwiązaniem jest włączenie opcji Automatyczne tworzenie powierzchni, wprowadzenie zmiany odstępu mozaikowania z wartości domyślnej 10 stóp na wartość 1 stopa, a następnie ponowne wyłączenie opcji Automatyczne tworzenie powierzchni. Po włączeniu opcji Automatyczne tworzenie powierzchni należy kliknąć przycisk Zastosuj w celu zastosowania zmienionych ustawień.
Rysunek 26: Zmiana odstępu mozaikowania
Przy właściwie ustawionym odstępie mozaikowania należy zaktualizować skarpę wypełnienia. Najprostszym sposobem wykonania tej czynności jest wybranie wewnętrznej linii charakterystycznej (podłoże budynku), i zastosowanie polecenia PRZESUŃ z przemieszczeniem (0.0, 0.0, 0.0). Wyniki pokazano na rysunku 27.
Rysunek 27: Poprawiona triangulacja z jednej strony
Triangulacja łuków na rampie (powierzchnia 1) jest teraz lepsza, ale trójkąty po prawej stronie (2) nie są dobrze rozłożone. Aby rozwiązać ten ostatni problem, należy do wypełnienia dodać kolejną linię charakterystyczną i użyć jej do sterowania rzędnymi w taki sam sposób, jak jest to realizowane za pomocą linii nieciągłości w przypadku powierzchni.
Najpierw należy utworzyć polilinię w obszarze, który ma zostać dostosowany.
Rysunek 28: Wstawianie linii charakterystycznej
Następnie należy użyć polecenia Utwórz linie charakterystyczne z obiektów. W tym przypadku chcemy przypisać rzędne ze skarpy, aby nowa linia charakterystyczna zaczynała się na właściwie dobranych rzędnych. Nie ma potrzeby wstawiania pośrednich punktów zmiany nachylenia. Triangulacja wypełnienia jest regulowana w celu dostosowania do nowej linii charakterystycznej, jak pokazano na rysunku 29. Dokładne sterowanie tą częścią wypełnienia skarpy jest możliwe z użyciem dowolnego z narzędzi edycji linii charakterystycznej.
Rysunek 29: Rozwiązany problem triangulacji
Na rysunku 30 pokazano widok 3D edytowanych skarp.
Rysunek 30: Wynik końcowy w widoku 3D
Przez jednoczesne zastosowanie linii charakterystycznych i możliwości rzutowania skarpy zademonstrowano sposób pracy w typowym procesie projektowym. Utworzono skarpę początkową, którą następnie zoptymalizowano do terenu określonego projektu.
Jak pokazano w tej procedurze, po zrozumieniu koncepcji projektowania skarpy i pełnym opanowaniu podstawowych procedur można korzystać zarówno z rzutowania, jak i linii charakterystycznych oraz zastosować szereg operacji zapewniających sprostanie wyzwaniom projektowym określonego projektu.