Poznaj reguły używane do obliczania powierzchni i podpowierzchni w normach DIN.
Norma DIN pozwala obliczać powierzchnie według norm DIN-277 lub WoflV/II.BV.
Powierzchnia niewykończona (UA)
Powierzchnia niewykończona:
Powierzchnia pomieszczeń netto (NRA)
Obliczenia powierzchni pomieszczeń netto według normy DIN-277 są często używane do planowania budynków publicznych, obiektów przemysłowych i obiektów medycznych. Powierzchnia pomieszczenia netto:
Wszystkie pomieszczenia są sumowane według poziomów i zestawiane osobno według ogrodzeń pomieszczeń. Zgodnie z normą DIN-277 w wersji z 2016 r.:
Dla porównania: zgodnie z normą DIN-277 w wersji z 2005 r. i w wersjach wcześniejszych:
Całkowita powierzchnia jest wyświetlana na etykiecie pomieszczenia.
Podczas eksportowania do programu Excel rozszerzenie Areabook rozróżnia powierzchnie z wysokością powyżej i poniżej 1,50 m wysokości oraz sektory.
Powierzchnia mieszkalna (LA)
Obliczanie powierzchni mieszkalnej zgodnie z normą WoflV/II.BV jest stosowane wyłącznie do planowania budynków mieszkalnych. Powierzchnia mieszkalna:
W przypadku obliczeń powierzchni pomieszczeń netto według normy DIN-277 redukcję można zastosować globalnie z wartością 3% dla każdego pomieszczenia.
Nie są uwzględniane powierzchnie odejmowane, takie jak kominy, skarpy i słupy o wartości poniżej 0,10 m². Nie są obliczane wnęki okienne i ścienne o głębokości do 0,13 m.
W przypadku pomieszczeń i podpowierzchni pod dachami o małej wysokości są powszechnie stosowane następujące współczynniki obliczeń:
Powierzchnia stropu
Następujące powierzchnie kondygnacji są wymieniane osobno według ogrodzenia pomieszczeń i zestawiane według poziomów. Te statystyki powierzchni są zwykle tworzone na potrzeby inspekcji wydajności.
Powierzchnia kondygnacji jest obliczana na podstawie reguł zdefiniowanych w normie DIN-277.