Wyświetlanie i edytowanie szczegółów ilościowych obliczanych podpowierzchni

Wyświetl i edytuj informacje dotyczące podpowierzchni w obliczeniach dotyczących pomieszczeń.

Podpowierzchnie są powierzchniami podrzędnymi, które są odejmowane od lub dodawane do obliczanej powierzchni głównej. W opisanym poniżej oknie dialogowym dotyczącym podpowierzchni można zapoznać się z komponentami powierzchni głównej i sposobem obliczania podpowierzchni. Za pomocą tych narzędzi można edytować sposób, w jaki podpowierzchnie wpływają na obliczenia powierzchni pomieszczeń.

Otwory w podpowierzchniach (takie jak okna i drzwi) są rozpoznawane i obliczane (odejmowane lub ignorowane) zgodnie z regułami zdefiniowanymi w oknie dialogowym Ustawienia obliczeń. Aby zapewnić dodatkowe dane, można dodawać lub odejmować podpowierzchnie związane z powierzchniami. Jest to szczególnie użyteczne na potrzeby dodawania informacji o panelach płytek lub listwach przypodłogowych.

1. Kliknij kartę Quantification Roombook Extension (panel) (Calculate Room Quantities), aby otworzyć okno dialogowe Calculate Room Quantities.
2. Kliknij opcję View/Edit Results, aby otworzyć okno dialogowe Room Quantities i wyświetlić obliczone dane.
3. Kliknij pozycję Pokaż szczegóły na dole okna dialogowego.
4. Wybierz kartę Szczegóły.
5. W strukturze drzewa wybierz powierzchnie ścian, podłóg lub sufitów w pomieszczeniach z podpowierzchniami.
6. Na stronie karty Szczegóły rozwiń te powierzchnie, aby znaleźć obliczone ilości z podpowierzchniami do edycji.
7. Kliknij przycisk z wielokropkiem w kolumnie Podpowierzchnie, aby otworzyć okno dialogowe podpowierzchni.
8. Zostanie wyświetlony każdy element wybranej powierzchni.
9. Wprowadź zmiany w obliczonych ilościach dla pomieszczeń za pomocą narzędzi dostępnych w opisanym poniżej oknie dialogowym podpowierzchni.
10. Kliknij przycisk OK, aby zaakceptować zmiany i zamknąć okno dialogowe podpowierzchni.
11. Kliknij przycisk OK, aby zaakceptować zmiany i zamknąć okno dialogowe Ilości dla pomieszczeń.
12. Ponownie oblicz ilości, jeśli to konieczne.

Nazwa	Opis
Opis	Wyświetla nazwę elementu pomieszczenia aktualnie otwartego w oknie dialogowym podpowierzchni.
Użyj widoku	Wybiera widok projektu, który ma być wyświetlany podczas dodawania elementów do tej podpowierzchni.
(Dodaj element)	Dodaje element do wybranego elementu pomieszczenia do użytku w postaci podpowierzchni. W obszarze rysunku wybierz element, a następnie kliknij przycisk Zakończ na pasku opcji. W przypadku dodania elementu są brane pod uwagę wszystkie pojedyncze powierzchnie elementu.
(Rozwiń wszystko)	Otwiera wszystkie węzły elementów w tabeli.
(Zwiń wszystko)	Zamyka wszystkie węzły elementów w tabeli.
(Dodaj wiersz)	Dodaj wiersz liczbowy do tabeli, aby zdefiniować wartość podpowierzchni liczbowo bez odniesienia konstrukcyjnego w projekcie. Nowy wiersz zostanie utworzony z materiałem powierzchni głównej. Zmień nazwę elementu, materiał wartość +/- oraz informacje o powierzchni zgodnie z potrzebami.
(Usuń wiersze)	Usuwa ręcznie zdefiniowany element pod powierzchni. Automatycznie wykryte ilości dla pomieszczeń nie mogą zostać usunięte. W celu tymczasowego wyłączenia z obliczanych ilości użyj funkcji ignorowania.
(Usuń nadpisania materiału)	Resetuje nadpisanie materiału dla wybranych ilości i przywraca jego definicję standardową. Aby przywrócić ilość, należy koniecznie wybrać co najmniej jeden wiersz.
(Wyróżnij)	Otwiera odpowiedni widok w obszarze rysunku i wyróżnia ilość wybraną w węzłach tabeli. Naciśnij klawisz ESC, aby powrócić do okna dialogowego podpowierzchni.
Nazwa elementu	Nazwa elementu obliczonej podpowierzchni. Powierzchnia podstawowa, która jest otwierana w oknie dialogowym podpowierzchni, jest nazywana powierzchnią główną. Jej pełna nazwa jest wyświetlana w polu Opis w górnej części okna dialogowego. Konwencja nazewnictwa obliczanych podpowierzchni wygląda następująco: typ elementu z przyrostkiem liczbowym: rodzina: typ elementu. Na przykład: Okno1: Pojedyncze okno: Standardowe. W tym polu można wpisać nazwę, zmieniając nazwę dowolnego elementu lub powierzchni. Nie można zmienić nazwy elementu głównego.
Materials	Określa materiał przypisany do elementu podpowierzchni. Jeśli do pomieszczenia zastosowano typ materiału powierzchni, wyświetlane są materiały niestandardowe zdefiniowane w oknie dialogowym Stosowanie materiałów powierzchni do pomieszczeń. Jeśli do pomieszczenia nie zastosowano typu materiału powierzchni, wyświetlane są materiały określone dla typu elementu w programie Revit. Zobacz temat Określanie materiałów dla powierzchni pomieszczeń. Materiał powierzchni głównej jest stosowany do wszystkich automatycznie rozpoznawanych powierzchni i podpowierzchni. Jeśli w tym segmencie ściany tynkowanej znajdują się dwa okna, każde z nich jest rozpoznawane jako podpowierzchnia i jest odejmowane od powierzchni głównej. W celu prawidłowego zmniejszenia ilości materiału Tynk dla powierzchni podpowierzchnia automatycznie otrzymuje ten sam materiał co powierzchnia główna, ale ze znakiem „minus” do obliczeń. Zobacz temat Wyświetlanie i edytowanie szczegółów ilościowych obliczanych podpowierzchni.
+/-	Określa, czy materiał podpowierzchni jest dodawany, czy odejmowany od obliczonej ilości.
Długość/szerokość	Tylko powierzchnie ścian: wyświetla szerokość powierzchni ściany.
Wysokość	Tylko powierzchnie ścian: wyświetla wysokość powierzchni ściany.
Szerokość	Tylko powierzchnie podłóg i sufitów: wyświetla szerokość powierzchni.
Głębokość	Tylko powierzchnie podłóg i sufitów: wyświetla głębokość powierzchni.
Średnica	Tylko powierzchnie podłóg i sufitów: wyświetla średnicę powierzchni.
Powierzchnia	Wyświetla pole podpowierzchni. Edytować można tylko pola elementów podpowierzchni utworzonych samodzielnie.
Boniowania wewnętrzne	Tylko powierzchnie ścian: ta wartość jest obliczana tylko dla powierzchni ścian; w przypadku otworów wyświetlana jest powierzchnia wewnętrznego boniowania.
ID pomieszczenia	Tylko powierzchnie ścian: wyświetla pomieszczenie, w którym istnieje podpowierzchnia.
ID	Wyświetla unikatowy identyfikator dla obliczonych elementów. Identyfikator ilości jest generowany przy pierwszym obliczaniu ilości dla pomieszczeń. Nie można go zmienić ręcznie i jest zachowywany w kolejnych obliczeniach. W projekcie identyfikator jest wyświetlany w postaci oznaczenia z linią odniesienia do punktu środkowego powiązanego elementu. Można ukryć oznaczenia, aby oszczędzać zasoby systemowe i zwiększyć wydajność. Zobacz temat Identyfikatory ilości w rozszerzeniu Roombook.
Całkowity	Wyklucza elementy z obliczeń ilości i eksportowania plików. Zobacz temat Przeglądanie danych ilościowych obliczanych pomieszczeń.
Typ	Wyświetla informacje o tym, jak określono elementy obliczeń ilości dla pomieszczeń. Automatyczna lub Ręczna. Elementy automatyczne zostały określone przez rozszerzenie Roombook Extension i nie można ich usunąć. Elementy ręczne zostały wybrane podczas przygotowywania pomieszczeń do obliczeń i można je usunąć.